Toen ik eind december 2011 hoorde dat ik geopereerd moest worden en mijn borstbeen zou worden doorgezaagd, én ik een kleine week zou moeten doorbrengen in het ziekenhuis aan wat snoertjes had ik een klein probleem. Ik moest wat dingetjes regelen voor mijn vrouw. Zij is in maart 2011 wat hulpbehoevend geworden door een herseninfarct. Praten, lopen, douchen…bij alles moet worden nagedacht...
Het was donderdagmorgen en na het ontbijt mocht de zuurstof eraf, en het infuus werd verwijderd. Nog twee. Een epiduraal infuus en een katheter.Later die ochtend kwam het beloofde bezoek van de pijnpoli. Een heel vriendelijke jongedame, met ravenzwart haar en een bleek uiterlijk. Of ze zag er altijd zo uit, òf ze het de avond ervoor een gothicfeestje gehad. Ze had een klein rolkoffertje bij zich...
Begin januari had ik een intake en wat onderzoekjes voor de komende operatie. Die onderzoekjes hielden een gesprek in met de anesthesist, een hartilmpje, bloeddruk, gewicht en een gesprekje over eventuele allergiën en het verloop van de operatie. De bedoeling was om niet mijn borstbeen door te zagen, maar er een zgn. VATS van te maken. Een VATS operatie, ook bekend als Video Assisted...