Naar huis

N

Nadat de arts io mij helemaal lichamelijk had onderzocht, reflexen getest en meer en ik weer op mijn bed lag kwam mijm behandelend oncologe vertellen dat ze een nieuwe foto van me wilde laten maken. “Ik hoor dat uw kaakbeen niet synchroon is en dat wil ik graag gecontroleerd hebben,” zei ze. “Maandagochtend wordt u bij Aangezichts-en Kaakchirurgie verwacht. Daar maken ze van een CBCT van uw kaak. Zeg maar een 3D foto. Ik heb een afspraak gemaakt, u wordt verwacht rond 10:30 uur. Van hieruit is het ongeveer 20 minuten lopen. Als u wilt kunt u worden opgehaald en brengt iemand u in een rolstoel naar de kaakchirurg en brengt u ook weer terug. In de rolstoel.”
– “Dokter, ik heb kanker, geen polio. Ik loop wel.”

In het weekend was het vrij rustig met doktoren en verliep alles rustig. Vrouwlief kwam op zaterdag en zondag op bezoek. Zij nam als verrassing op zaterdag een Big Mac menu voor me mee. Vlakbij het Radboud zit een McDonald’s restaurant dus alles was nog redelijk warm. En lekker! De lege beker cola moest blijven staan, want dat moest worden genoteerd.

– “Dokter, ik heb kanker, geen polio. Ik loop wel.”



Zo werd het vanzelf maandag, werd de CBCT foto gemaakt, het werd dinsdag en om 10:00 uur ging de infuusnaald uit mijn arm en zaten de eerste 10 zakken chemo erin. Ik kreeg wat instructies voor thuis en een lang recept. “Deze medicijnen liggen beneden voor u klaar bij de apotheek”, zei de verpleegkundige. “Die kunt u zo ophalen. En daarna mag u naar huis.”

Add comment