Lauren

L

Toen ik eind december 2011 hoorde dat ik geopereerd moest worden en mijn borstbeen zou worden doorgezaagd, èn ik een kleine week zou moeten doorbrengen in het ziekenhuis aan wat snoertjes had ik een klein probleem. Ik moest wat dingetjes regelen voor mijn vrouw. Zij is in maart 2011 wat hulpbehoevend geworden door een herseninfarct. Praten, lopen, douchen…bij alles moet worden nagedacht. Evenwicht is ook een dingetje dus moest er wat geregeld worden.
Gelukkig was dit probleem nogal vlug opgelost omdat mijn “geadopteerd zusje” aanbood om een paar dagen te komen logeren. (Geadopteerd zusje? Ja, ander verhaal. Ook lang. Dat komt nog)

De kracht van social media bleek weer toen ik op Twitter, Facebook en Hyves meldde dat er weer en en ander stond te gebeuren. Heel veel mentions, respects en “vind ik leuks”.
Vooral die laatste op Facebook. Een operatie is “niet leuk”, een ziekenhuisopname ook niet. Hyves had dat dan iets beter opgelost door het “Respect” knopje. “Respect” kan niet echt verkeerd begrepen worden. “Vind ik leuk” wel.
Ondertussen heeft Facebook het begrepen en zijn er wat meer mogelijkheden toegevoegd. Respect.

Wat me heel erg raakte en was een DM op Twitter van Lauren die vroeg of ik het leuk vond als ze op bezoek zou komen als ik in Nijmegen lag. Ik kende Lauren alleen van Twitter, ik volgde haar al een tijdje, zij volgde me pas een paar weken. Ik moest daar even over nadenken. Want een “vreemde mevrouw” aan je bed die je alleen kent van Twitter… Hmmz…
Ik liet haar weten dat op prijs te stellen en haar zou laten weten waar ik lag en wanneer ik weer fit genoeg was om haar te ontvangen.

–  “Beloofd”

Het bleef een hele maand rustig in de “DM” tot op de dag van opname, 22 januari, een bericht van Lauren. Ze wenste me veel sterkte en succes en vroeg of ik ook ging twitteren in het Radboud. Dat was in ieder geval wel mijn bedoeling. Want behalve mijn iPhone ging er ook een iPad en een iPod Touch mee. Gratis wifi in het Radboud. Dan had ik in ieder geval iets te doen. Beter dan tijdens mijn vier keer zeven dagen chemo in 2008. Toen nam ik een boek mee, een iPod Classic, en een GameBoy DS. En ook toen verveelde ik me ook niet. Wifi was niet beschikbaar op de afdeling waar ik toen lag. En, dat hadden we ook niet nodig. Want smartphones en tablets waren toen nog niet uitgevonden.
– Hè?
Die waren toen nog niet uitgevonden. In 2008 was er nog geen iPhone of een Samsung Galaxy. Laat staan een iPad of tablet.

Via Twitter kon ik laten weten of en wanneer ik behoefte had aan bezoek. De eerste dagen niet. Althans, dat leek me geen goed idee. Want je weet maar nooit hoe je uit een operatie komt, en of ik door eventuele complicaties langer op de PACU zou moeten liggen. En eigenlijk vond ik het een raar idee. Een voor mij wildvreemde dame die tijd vrij maakt bij mij op bezoek te komen in Nijmegen. En van de andere kant voelde ik me zeer vereerd.

Dit was ook de dag waarop mijn epiduraal infuus morfine verwijderd was door die leuke, lieve verpleegkundige die zeker wist dat een en ander behoorlijk zeer zou gaan doen. Fucking hell.
Tijdens het avondeten gebeurde het. Pijn. Zoveel pijn, dat ik het dekseltje niet van het bakje fruitsalade afkreeg. Niet met links, en zeker niet met rechts. Een dekseltje..wat je er rats vanaf trekt. Normaal gesproken dan. Maar daar heb je toch wat kracht voor nodig. En kracht zetten deed pijn. Veel pijn. Een mes gaf nu hulp. Plakrand laten zitten, deksel lossnijden. Heel rustig… En open! Wie niet sterk is, moet inderdaad slim zijn. De pijn was inmiddels wat gezakt, was beheersbaar en belemmerde niet in mijn beweging. Voorlopig.

Rond kwart over zes kwam ze binnen…Lauren. Met een klein cadeautje. Een “twitter-beker” met een zakje kersenbonbons. Daar ben ik dol op, maar morfine en alcohol…ook een beetje alcohol…is geen optie.

We hebben heerlijk “gekeuveld” samen. Serieus, niet serieus. Over vanalles en over niets. Over mijn zelfmoordpoging, de weg terug, de diagnose en meer. Gezellig keuvelen over kanker.

Het was in ieder geval gezellig. Iets om niet te vergeten. Heeft indruk gemaakt.

Impressive. Most impressive.

Add comment